قوله : و ان كان اعمى : ضمير در [ كان ] به مريد عود مىكند . قوله : و ان لا يكون بريبة : ضمير در [ لا يكون ] به نظر راجع است . قوله : فلو كان عالما بحالها قبله : ضمير مستتر در [ كان ] به ناظر و در [ بحالها ] به زن راجع است و ضمير در [ قبله ] به [ نظر ] راجع است . قوله : و هو حسن : ضمير [ هو ] به اشتراط مذكور راجع است . قوله : لكنّ النص مطلق : مقصود از [ نص ] مرسله مذكور مىباشد . قوله : دون العكس : يعنى نظر باعث بر تزويج نباشد . قوله : و ليس بجيّد : ضمير مستتر در [ ليس ] به شرط اخير راجع است . متن : ( و يجوز النظر إلى وجه الأمة ) أي أمة الغير ، ( و يديها ) ، و كذا ( الذمية ) ، و غيرها من الكفار بطريق أولى ، ( لا لشهوة ) قيد فيهما شرح فارسى مرحوم مصنف مىفرماين : 24 - جايز است كه به صورت كنيز نگاه كنند و همچنين است زن كافر ذمّى مشروط باينكه ناظر ، نظرش از روى شهوت نباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ كنيز ] كنيز غير است كه به صورت و دستهاى كنيز ديگران مىتوان نظر نمود و در ذيل [ كذا الذّميّة ] مىفرماين :